Menu

Dzisiaj jest

poniedziałek,
16 lipca 2018

(197. dzień roku)

Wyszukiwanie

Licznik

Liczba wyświetleń strony:
26121

Statystyki

statystyka

Zegar

Kto pyta nie błądzi!

               

Jak długo trwa post eucharystyczny?


Obecne normy dotyczące postu eucharystycznego są następujące:

  • Przyjmujący Eucharystię powinien powstrzymać się przynaj­mniej przez godzinę przed Komunią św. od jakiegokolwiek pokarmu i napoju, z wyjątkiem wody i lekarstwa (k. 919 § 1).
  •  Osoby w podeszłym wieku oraz chorzy, jak również ci, którzy się nimi opiekują, mogą przyjąć Eucharystię, chociaż coś spożywali w czasie godziny poprzedzającej Komunię św. (k. 919 § 3).
  •  Nie wolno przystąpić do Komunii św. niezależnie od tego, czy ktoś naruszył post eucharystyczny świadomie i dobrowolnie, czy nieś­wiadomie i niedobrowolnie. Nawet niewielka ilość pokarmu czy napoju narusza post eucha­rystyczny.
  •  Jeżeli ktoś nie ma pewności, czy upłynęła już godzina, albo czy w tym czasie coś zjadł czy nie - może przystąpić do Komunii Św.! Fakt naruszenia postu nie może być domniemany, ale pewny!

 

 


Co nie łamie postu eucharystycznego?

  • woda mineralna,
  • lekarstwo; prawdziwe i właściwe lekarstwo, niezależnie od tego czy jest w płynie czy w stanie stałym. Nie musi być przepisane przez lekarza (zioła, krople, aspiryna),
  • sztuczne odżywianie poprzez zastrzyki czy kroplówki też nie łamią postu,
  • smakowanie czegoś, to wszystko, co przyjmuje się per modum degustationis. Nie chodzi tu o próbowanie wszystkich pokarmów, ale o sytuację, do której zmusza konieczność życia, np. czy mleko dla dziecka nie jest za gorące,
  • coś przyjęte z oddechem (per modum aspirationis) - gdyby coś dostało się do żołądka wraz z oddechem, np. mucha, komar, także dym tytoniowy. Palenie papierosów nie łamie postu eucharys­tycznego!,
  • coś przyjęte ze śliną (per modum salivae) - np. rozpuszczona pasta przy myciu zębów, resztki pokarmu z dziąseł


Czy można w tym samym dniu

po raz drugi przyjąć Komunię św.?

 

  • Obecny Kodeks Prawa Kanonicznego zniósł ograniczenia, co do czasu i co do okolicz­ności ponownego przyjęcia Eucharystii w ciągu tego samego dnia, udzielając ogólnego zezwolenia. Przyjęcie Komunii św. po raz drugi w tym samym dniu jest obecnie uzależnione od spełnienia tylko jednego warunku. Po raz drugi można przyjąć Komunię św. w ciągu jednego dnia jedynie podczas sprawowania Eucharystii. Warunek ten nie dotyczy wszakże przyjęcia Komunii św. jako Wiatyku (k. 917) . Według wyjaśnienia Komisji Interpretacyjnej z dnia 26 VIII 1984 r., zatwierdzonego przez papieża, k. 917 upoważnia jedynie do dwukrot­nego przyjęcia Komunii w ciągu dnia, a nie do przyjmowania jej podczas każdorazowego uczestnictwa w sprawowaniu Eucharystii więcej niż dwa razy dziennie (AAS 76 (1984), s. 746 n).


Kto i w jakiej kategorii wiekowej jest zobowiązany do zachowywania postu od spożywania pokarmu w wyznaczonych dniach pokutnych przez Kościół?

 

 

  • Kan. 1249 — Wszyscy wierni, każdy na swój sposób, obowiązani są na podstawie prawa Bożego czynić pokutę. Żeby jednak wszyscy przez jakieś wspólne zachowanie pokuty złączyli się między sobą, zo­stają nakazane dni pokuty, w które wierni powinni modlić się w spo­sób szczególny, wykonywać uczynki pobożności i miłości, podejmo­wać akty umartwienia siebie przez wierniejsze wypełnianie własnych obowiązków, zwłaszcza zaś zachowywać post i wstrzemięźliwość, zgodnie z postanowieniami zamieszczonych poniżej kanonów.  
  •  Kan. 1250 — W Kościele powszechnym dniami i okresami pokut­nymi są poszczególne piątki całego roku i czas wielkiego postu.
  •   Kan. 1251 — Wstrzemięźliwość od spożywania mięsa lub innych pokarmów, zgodnie z zarządzeniem Konferencji Episkopatu, należy zachowywać we wszystkie piątki całego roku, chyba, że w danym dniu przypada jakaś uroczystość. Natomiast wstrzemięźliwość i post obo­wiązują w środę popielcową oraz w piątek Męki i Śmierci Pana nasze­go Jezusa Chrystusa.
  •  Kan. 1252 — Prawem o wstrzemięźliwości są związane osoby, któ­re ukończyły czternasty rok życia, prawem zaś o poście są związane wszystkie osoby pełnoletnie, aż do rozpoczęcia sześćdziesiątego roku życia. Duszpasterze oraz rodzice winni zatroszczyć się o to, ażeby również ci, którzy z racji młodszego wieku niezwiązani jeszcze pra­wem postu i wstrzemięźliwości, byli wprowadzeni w autentyczny duch pokuty.
  •  Kan. 1253 — Konferencja Episkopatu może dokładniej określić sposób zachowania postu i wstrzemięźliwości, jak również w całości lub części zastąpić post i wstrzemięźliwość innymi formami pokuty, zwłaszcza uczynkami miłości i pobożności.


Co to jest odpust?

 

  • Kan. 992 — Odpust jest to darowanie wobec Boga kary doczesnej za grzechy odpuszczone już co do winy. Otrzymuje je wierny, odpo­wiednio przygotowany i po wypełnieniu pewnych określonych warun­ków, przez działanie Kościoła, który jako sługa odkupienia autoryta­tywnie rozporządza i dysponuje skarbcem zadośćuczynień Chrystusa i świętych.

                            KODEKS PRAWA KANONICZNEGO


Jaki jest podział i cel odpustów w życiu człowieka wierzącego?

 

 

  • Kan. 993 — Odpust jest cząstkowy albo zupełny, zależnie od tego, czy uwalnia od kary doczesnej należnej za grzechy w części lub ca­łości.   

KPK

  • Kan. 994 — Każdy wierny może zyskiwać odpusty czy to cząstko­we, czy zupełne albo dla siebie, albo ofiarowywać za zmarłych na spo­sób wstawiennictwa.

KPK


Jakie są warunki konieczne do uzyskiwania odpustów cząstkowych?

 

Znajdując podstawę w wymienionych kanonach Kodeksu Prawa Kanonicznego należy wymienić następujące przymioty człowieka, a mianowicie trzeba być:

 

  • ochrzczonym,
  • nie można być ekskomunikowanym,
  • znajdować się w stanie łaski uświęcającej, 
  • mieć wzbudzoną, chociażby ogólna intencję zyskania jakiegokolwiek odpustu
  • wypełnić w określonym czasie i we właściwy sposób nakazane czynności, zgodnie z brzmieniem udzielenia.


Jakie są natomiast warunki zyskiwania odpustów zupełnych?

 

Wyżej zostały omówione warunki, które są konieczne do uzyskania odpustów, czyli przede wszystkim odpustów cząstkowych. Te same warunki muszą być zachowane przy uzyskiwaniu odpustów zupełnych. Ale oprócz nich muszą być spełnione jeszcze następujące warunki:

  • sakramentalna spowiedź,
  • Komunia eucharystyczna,
  • modlitwa w intencjach Ojca Świętego,
  • wyzbycie się jakiegokolwiek przy wiązania do grze­chu, nawet lekkiego.

Wyjaśnienie:

 

1. Sakramentalna spowiedź.

Nie można uzyskać odpustu zupełnego bez odbycia sa­kramentalnej spowiedzi. Rodzi się pytanie: Kiedy należy odprawić daną spowiedź? Spełnienie tego warunku może mieć miejsce na kilka dni przed lub po wypełnieniu dzieła odpustowego. Trzeba tutaj zaznaczyć, że spowiedź wielkanocna, do której wiemy jest zobowiązany na podstawie przykazania kościelnego, może stanowić wypełnienie omawianego warunku.

 

2. Komunia eucharystyczna.

Dla spełnienia tego warunku nie wystarcza Komunia duchowa. Czymś nieodzownym jest przyjęcie Chrystusa obecnego w Eucharystii152. Wykonanie tego warunku ma coś wspólnego z poprzednim, a mianowicie można go wypełnić na kilka dni przed lub po dokonaniu dzieła od­pustowego. Omawiany warunek w odniesieniu do spowiedzi sakramentalnej zawiera istotną różnicę, która polega na tym, iż po jednej Komunii Eucharystycznej moż­na uzyskać tylko jeden odpust zupełny .

 Kodek Prawa Kanonicznego dopuszcza dwukrotne przyjęcie Komunii świętej tego samego dnia; czy w takiej sytuacji można zyskać kolejny odpust zupełny?

Odpowiedź na po­stawiony problem musi być negatywna, ponieważ w Kon­stytucji Apostolskiej Indulgentiarum doctrina papieża Pa­wła VI istnieje ogólna zasada, iż odpust zupełny można uzyskać tylko raz dziennie.

 

3. Modlitwa w intencjach Ojca Świętego.

Przy wypełnianiu tego warunku trzeba mieć na uwadze to, iż modlitwę tę trzeba odmówić nie w intencji Ojca Świętego, np. o zdrowie dla niego, ale należy ją odmówić w intencjach, jakie papież wyznacza i podaje do publicznej wiadomości, a które do­tyczą spraw leżących na sercu zwierzchnikowi Kościoła. Przede wszystkim będą to intencje ogólne i szczegółowe mające na uwadze dobro Kościoła, np. sprawy związane z misjami na świecie, o pokój dla świata. Wierny nie musi znać treści konkretnej intencji papieskiej, lecz wystarcza ogólne wzbudzenie intencji, że chce modlić się w wyzna­czonych intencjach papieskich. Sposób przykładowy polega na tym, że spełnia się ten warunek przez odmówienie jednego Ojcze nasz i jed­nego Zdrowaś Maryjo. Natomiast dowolność wyboru in­nej modlitwy przez wiernego ma na celu podkreślenie sza­cunku i czci, jaką on żywi wobec papieża. Jednocześnie swoboda wyboru modlitwy ma na uwadze to, aby ona odpowiadała jego wewnętrznej potrzebie.

 

4. Wykluczenie jakiegokolwiek przywiązania do grzechu.

Łatwo zauważyć, iż spełnienie tego warunku sprawia najwięcej trudności, gdyż domaga się wielkiej samodyscypliny we­wnętrznej chrześcijanina. Lecz trzeba pamiętać, iż odpust to darowanie kary doczesnej za grzechy już odpuszczone co do winy. Ślad najdrobniejszego przywiązania do grze­chu, staje się przeszkodą do uzyskania odpustu zupełne­go. Pomimo, że jest to niełatwy warunek do spełnienia, to mimo wszystko jest on wykonalny.

 



Czy od dnia 1 do 8 listopada można zyskać odpust zupełny?


  • Tak. Wiernemu, który pobożnie nawiedzi cmentarz i pomodli się, chociażby tylko w myśli za zmarłych, udziela się: od dnia 1 do 8 listopada – odpustu zupełnego, a w pozostałe dni roku cząstkowego. Odpust ten może być ofiarowany tylko za dusze w czyśćcu cierpiące. Oczywiście muszą być zachowane konieczne warunki przy uzyskiwaniu odpustów zupełnych, którymi są:

1.     sakramentalna spowiedź,

2.     komunia eucharystyczna,

3.     modlitwa w intencjach Ojca Świętego,

4.     wyzbycie się jakiegokolwiek przy wiązania do grze­chu, nawet lekkiego.





Które to są święta obowiązkowe w ciągu roku liturgicznego?

 

Dekret Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów z dnia 4 marca 2003 r.

Prot. 1784/01/L

 

Nowa lista świąt nakazanych:

  • Świętej Bożej Rodzicielki Maryi - Nowy Rok (1 I)
  • Objawienie Pańskie (6 I)
  • Wniebowstąpienie Pańskie - w VII Niedzielę Wielkanocy (nie czwartek!)
  • Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa - Boże Ciało (czwartek po Uroczystości Trójcy Przenajświętszej)
  • Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny - Matki Boskiej Zielnej (15 VIII)
  • Wszystkich Świętych (1 XI)
  • Boże Narodzenie (25 XII)

Nowa lista świąt nakazanych obowiązuje od I niedzieli Adwentu 2003 r.

*

Czy można zyskać odpust zupełny za pobożną Modlitwę Różańcową?

 

TAK. Udziela się od­pustu zupełnego, jeżeli odmawianie Różańca Maryjnego odbywa się w kościele albo kaplicy publicznej, w rodzinie, w społeczności zakonnej; w innych zaś okolicznościach odpust będzie cząstkowy.

 

Dla uzyskania odpustu zupełnego okre­śla się następujące warunki:

                                                                               

·         wystarcza odmówienie bez przerwy jednej z trzech części Różańca, czyli pięciu dziesiątek;

 

·         modlitwa słowna winna łączyć się z pobożnym roz­ważaniem tajemnic różańcowych;

 

·         w odmawianiu publicznym tajemnice winny być zapowiadane według zatwierdzonego miejscowego, zwy­czaju; w prywatnym zaś odmawianiu wystarczy, aby wierny do modlitwy słownej dołączył rozważanie tych tajemnic.